قصه تموم شد.همون قصه اي که بابا را تا دشت هاي دور هزار برد.همون قصه اي که قبلاً طرح آن را برام گفته بود و بعد که نوبت به نوشتنش شده بابا ديگه اين جا نبود.او در بين مردمان قحطي زده آن سال هاي داغ هزار بود.
تا جايي که يادم مي آد هميشه همين طور بوده.
هر وقت که خواسته قصه اي را روي کاغذ بياره خودش چند روزي ميان آدم ها و خانه ها و کوچه باغ هاي قصه گم شده.
و وقتي که چند کاغذ نوشته شده رو بهم ميداد مي دونستم که بابا برگشته خونه.
اين بار با عروس آب رفته بود و وقتي آمد برايش نوشتم:
عروس آب. تمام آن دشت ها را پا به پايش قدم زدم.
چشمم را به چشمان پر هراس آهوان رميده و معصوم آهوان غلطيده دوختم.اما چشمان آهويي زن حس ديگري را زمزمه مي کرد.
همان احساس پنهاني که مي دانم تمام وجود تو را پر کرده.همان حسي که با آن جعد سفيد موهاي زن را شانه زدي.همان حس لطيفي که تاب سحرانگيز روي پيشاني زن را تا امتداد خم کشيده ابرويش تصوير کردي.
آخرين حرف قصه ات را سکوتي مي زند که در گرماي اشک ها ذوب مي شود.همان اشکي که زن براي آن هجران پنجاه ساله ريخت.... وقتي که رفت رو به آينه قدي گوشه اتاق مرد ، نشست پشت به آفتاب ، پشت به ماهتاب و گريست.
خيلي دلم مي خواهد بدانم که چرا آخر قصه را اين جور نوشتي؟
قلم که دست تو بود!!!
تا جايي که يادم مي آد هميشه همين طور بوده.
هر وقت که خواسته قصه اي را روي کاغذ بياره خودش چند روزي ميان آدم ها و خانه ها و کوچه باغ هاي قصه گم شده.
و وقتي که چند کاغذ نوشته شده رو بهم ميداد مي دونستم که بابا برگشته خونه.
اين بار با عروس آب رفته بود و وقتي آمد برايش نوشتم:
عروس آب. تمام آن دشت ها را پا به پايش قدم زدم.
چشمم را به چشمان پر هراس آهوان رميده و معصوم آهوان غلطيده دوختم.اما چشمان آهويي زن حس ديگري را زمزمه مي کرد.
همان احساس پنهاني که مي دانم تمام وجود تو را پر کرده.همان حسي که با آن جعد سفيد موهاي زن را شانه زدي.همان حس لطيفي که تاب سحرانگيز روي پيشاني زن را تا امتداد خم کشيده ابرويش تصوير کردي.
آخرين حرف قصه ات را سکوتي مي زند که در گرماي اشک ها ذوب مي شود.همان اشکي که زن براي آن هجران پنجاه ساله ريخت.... وقتي که رفت رو به آينه قدي گوشه اتاق مرد ، نشست پشت به آفتاب ، پشت به ماهتاب و گريست.
خيلي دلم مي خواهد بدانم که چرا آخر قصه را اين جور نوشتي؟
قلم که دست تو بود!!!
+ نوشته شده در چهارشنبه 25 بهمن1385ساعت 23:18 توسط دخترک
|
